Prachtig Peru

Na een lange reis arriveren we in Lima, de hoofdstad van Peru. De rit van Lima naar ons hostel overtreft onze verwachtingen. We verwachten Buenos Aires in het driedubbel kwadraat als het aankomt op drukte en afval. Lima telt namelijk 8,5 miljoen inwoners tegenover de ruime drie miljoen van Buenos Aires. Lima blijkt verrassend modern en onze wijk Miraflores blijkt zelfs schoon, overzichtelijk en dichtbij zee te liggen!

Eten en drinken

We belanden in een hostel met een bijzondere eigenaar: Frances. Frances is een doodaardige, doch wat dikke kerel, die ons met zijn vele tips een super verblijf geeft. Vooral tips als het aankomt op eten. We krijgen een plattegrond van de stad van hem, waar hij met allemaal kleurtjes optekent wat we voor welke taxirit moeten betalen, waar de highlights zijn én bovenal waar we lekker kunnen eten en drinken. Als het aankomt op eten en drinken, staat Frances vooraan.

In het centrum van Lima is het meer het Peru dat we al eerder verwachtten; chaotisch, druk en Zuid Amerikaans, met schoenvegers op straat, vele kraampjes waar van alles en nog wat wordt verkocht en het typisch Peruaanse eten (anticuchos (vleesspiesjes), ceviche (vis gemarineerd in citroen) en grote hoeveelheden chicha morrada (de lokale non-alcoholische drank)).

We bezoeken een aantal prachtige pleinen in  het centrum van Lima. Bijzonder om te zien wat hier in het verleden aan prachtige architectuur is neergezet.

De lokale bus

Het is prachtig weer en we maken dan ook een twee mooie wandelingen door onze wijk. We wandelen langs de boulevard naar zee en sluiten af in Barranco. De volgende dag besluiten we naar downtown Lima te gaan. Op aanraden van Frances gaan we met de bus. Bus 91 zou naar het centrum moeten gaan. Echter na lang wachten is ongeveer elk nummer langsgekomen, maar 91 niet.. Een mannetje van het busbedrijf zegt dat we ook wel mee kunnen in een minibusje dat richting het museum gaat. In het busje barst al snel de discussie los over waar we nou precies heen willen. Een man die redelijk Engels spreekt bemoeit zich ermee en zegt dat dat in het minibusje dat werkelijk op elke hoek van de straat stopt, nog uren gaat duren. Hij raadt ons een taxi aan en samen met hem stappen we uit het busje. Hij gaat druk bellen om een taxi voor ons te regelen. We wantrouwen het toch een beetje.. je hoort zoveel verhalen over opgelicht worden en meer.. Hij houdt uiteindelijk een taxi staande en we doen nog een keer navraag bij de chauffeur en we gaan inderdaad naar het museum. Bij het dichtslaan van de deur, zegt de man die ons geholpen heeft: ‘God bless you’. Dan hebben we wel vertrouwen dat dit goed gaat komen en we worden keurig recht voor de deur van het museum afgezet! De volgende keer maar gewoon weer een taxi en geen lokale bus.

Het Historisch Museum van Peru, wat helaas verbouwd wordt, waardoor er veel geluidsoverlast is, is de moeite van het bezoeken waard. We krijgen een goed beeld van de geschiedenis van het land. Later in de reis zullen we nog veel meer leren over de grootmacht die de Inca’s ooit waren.

Pisco sour

In Lima woont ook een oud-collega van Sebastiaan, Tom. Met hem brengen we een avond door, drinken pisco sour (de lokale alcoholische drank, een soort wodka met citroen) en eten pizza. Na een aantal dagen heerlijk in het hostel van Frances doorgebracht te hebben, willen we er ook graag de laatste nacht blijven voordat we het vliegtuig naar Cuzco pakken. Helaas blijkt Frances volgeboekt te zijn en raadt hij ons een hostel in de buurt aan. Hij brengt ons er zelfs naar toe in zijn auto. Aangekomen in het nieuwe hostel blijkt dit niet echt een reizigershostel te zijn, maar meer een familie hostel. Ook prima natuurlijk voor een nachtje.

Een baby in de kamer

Als we na het eten onze gedeelde kamer met vier stapelbedden inlopen, ligt er tot onze enorme verbazing een baby te slapen in het stapelbed naast ons. Helemaal alleen. Moeders zit waarschijnlijk nog beneden aan een drankje. Als we rond elf uur naar bed gaan, ligt de baby er nog steeds in haar eentje. We hebben al veel gekke dingen meegemaakt in gedeelde kamers, maar een baby nog niet.. Rond middernacht krijgt het kindje nog een flesje en gelukkig zonder te huilen slaapt ze tot acht uur verder!

De volgende dag pakken we het vliegtuig naar Cuzco. De afstanden in Peru zijn enorm groot en de wegen zijn vaak van slechte kwaliteit. Zo kan het dat je met de bus er twintig uur over doet om van Lima naar Cuzco te komen en met het vliegtuig ben je er in een uurtje..  In Cuzco en omgeving bezoeken we natuurlijk de fantastische Machu Picchu en nog een aantal andere geweldige Inca sites. Gezien dit hoogtepunt van de reis met de schitterende foto’s, wijden we hier een aparte blog aan, die snel verschijnt.

Puno

Na Cuzco pakken we de toeristische bus naar Puno. Volgens de Peruanen zelf is het beter om de toeristische bus te pakken die bij een aantal highlights onderweg stopt dan de lokale boemel, ook op het oogpunt van de veiligheid van de lokale, vaak slecht onderhouden bus. Zo gezegd, zo gedaan. We gaan met de toeristische bus op pad. Al na de eerste stop hebben we er spijt van. De gids neemt zijn taak veel te serieus en we mogen alleen met de groep rondlopen. Uitleg in zowel Engels als Spaans, veel wachten en weinig spannende stops.  Na een ruim tien uur durende tocht zijn we vreselijk blij dat we gearriveerd zijn in Puno.

Helaas wacht ons een volgende teleurstelling en dat is ons hostel.. We boeken altijd van tevoren online iets en meestal is dat gebaseerd op de reviews van andere reizigers best heel aardig. Ditmaal niet. We vragen om een kamer met een tweepersoonsbed en krijgen een kamer met het gevraagde bed er in, echter is het plafond van tentzeil met golfplaten er op en is de achterwand nog niet afgetimmerd en lopen achter een plaat die ervoor staat, de leidingen nog. Door het gammele plafond is het er erg koud. Ook Puno ligt op hoogte, een ruime 3800 meter, waardoor het ook hier ’s avonds erg fris is. Navraag leert dat er ook een andere kamer beschikbaar is met twee eenpersoonsbedden, maar mét plafond. We besluiten dan toch maar voor deze kamer te kiezen.

Ziek

Na deze zware dag hebben we wel een lekker biertje en een pizzaatje verdient. We zoeken een klein restaurantje met houtoven uit (lekker warm) en genieten heerlijk van het lekkers. Op weg naar huis voelt Mariska zich al niet zo lekker, maar wijdt dat vooral aan moeheid en de hoogte. Als ze nog geen uur in bed ligt, komt de voltallige pizza en meer er weer uit. Niet best.

De volgende dag is ze ziek, voedselvergiftiging, duizelig, hoofdpijn. Wellicht last van hoogteziekte? Sebastiaan gaat naar de apotheek en haalt pillen tegen hoogteziekte en de voedselvergiftiging. Het gaat niet veel beter met Mariska die dag en ook de volgende dag blijft ze zich erg rot voelen. We zouden eigenlijk een bezoek brengen aan het Titicaca meer, het hoogstgelegen meer ter wereld, waar nog een aantal traditionele volkeren, op eilanden van riet, wonen. Sebastiaan gaat alleen mee met de tour.

Na een stukje varen komen we aan bij de drijvende eilanden. Het is interessant om te zien maar wat vooral opvalt zijn de vele toeristen boten, elke boot bij een andere eiland. We krijgen uitleg over hoe de eilanden blijven drijven en hebben dan een kwartier om zelf rond te lopen, maar de mensen zijn alleen maar geïnteresseerd om dingen te verkopen. Kortom, het is erg leuk om te zien hoe de mensen daar wonen maar het is weer erg toeristisch. We kopen nog wel 2 mooie mutsen.

Als Sebastiaan terugkomt van de tour, is de situatie van Mariska onveranderd. De pillen helpen niet echt en ze heeft het benauwd.. Ziek zijn past totaal niet in de planning, we zouden doorreizen naar Bolivia om daar ons volgende hoogtepunt van Zuid Amerika mee te maken: de zoutvlaktes. Echter ligt Bolivia nog hoger dan Peru en Mariska durft het niet aan. We besluiten met het risico op hoogteziekte, dat we beter kunnen afdalen. De ‘dichtstbijzijnde’ stad ligt op een ruime zes uur bussen van Puno, verder Peru in…

Zes uur in een bus die naar kattenpis stinkt over hobbelige wegen (die soms niet meer dan een karrenspoor zijn) met een ziek lichaam is geen feestje. Na een helse tocht arriveren we in Arequipa dat een stuk lager ligt. Al snel verdwijnt de hoofdpijn en de duizeligheid en ook het ademen gaat weer een stuk soepeler. Het enige dat overblijft is een behoorlijke diarree, maar met een antibiotica kuur is deze ook gelukkig bestreden.

Moderne stad

Arequipa blijkt een onverwacht moderne stad te zijn na veel traditioneel Peru. In de kleine stadjes zijn de vrouwen nog traditioneel in kleurige gewaden gekleed, in doeken gevouwen zitten kleine kindjes op hun rug. Mooi om te zien! In deze stad lopen de dames op hippe laarsjes, hebben keurige kapsels en spijkerbroeken. Het contrast is enorm tussen de stedelijke en landelijke gebieden.

Na een paar dagen rustig aan in Arequipa voelt Mariska zich ook weer wat beter en besluiten we te doen wat elke vrouw beter maakt: shoppen. We nemen een taxi naar Saga Falabella, wat een soort van Bijenkorf is. Sebastiaan gaat natuurlijk al binnenkort beginnen op zijn nieuwe baan in Santiago en een outfit die daarbij past is zeker gewenst. We shoppen een mooi pak voor hem, overhemd, stropdas, alles er op en er aan. En we trakteren onszelf op een nieuwe outfit, een lange broek en lekkere trui. Waar het in Europa zomer wordt, wordt het in Zuid Amerika winter..

In onze volgende blog meer over de schoonheid van de Machu Picchu!

Foto´s

8 comments on “Prachtig Peru

  1. Heej Maris,
    Superleuk om te lezen! Ik ben vijf jaar geleden een lange tijd in Zuid-Amerika geweest en ik geniet van jullie verhalen. Macchu Picchu was voor mij ook zeker een hoogtepunt en heel toevallig was ik ook ziek in Puno! Helaas zat ik toen al op een boot op het meer! Pff, hele dag alleen maar overgeven. Verschrikkelijk als ik eraan terug denk. Arequipa heb ik destijds ook erg van genoten, vond vooral het klooster interessant.
    Jammer dat jullie nu niet naar de zoutvlaktes kunnen. Dat was echt zo mooi. Maar je zou kunnen proberen om in t weekend (als je vriend vrij is) naar San Pedro de Atacama in Chili te gaan en vanuit daar een ‘korte’ tour aan de Chileense kant te doen. Moet eerlijk zeggen dat ik zowel daar geweest ben als in Bolivia aan de andere kant en Bolivia vond ik wel mooier, maar alsnog was San Pedro best cool! Kan me niet zo goed meer herinneren hoe ver dat was van Santiago, maar denk best een stukje!
    Anyway, succes en heel veel plezier in Santiago!
    Groetjes,
    Inge

    • Hey Inge!
      Wat leuk je berichtje! Ik wist helemaal niet dat je al een keer langere tijd in Zuid Amerika geweest was! Nu begrijp ik waarom jullie voor Midden Amerika gekozen hebben:) Hoewel dat ook volgens mij super gaaf is, aan jullie reisverhalen te lezen!
      Toevallig genoeg zijn we nu in San Pedro de Atacama en gaan we morgen de zoutvlaktes aan de Chileense kant doen, zodat we er toch nog iets van mee krijgen..:) Het lijkt wel alsof iedereen ziek in Puno is! Een ander stel Nederlands stel dat we ontmoet hadden, had ook al voedselvergiftiging in Puno opgelopen..

      Jullie nog heel veel plezier met reizen gewenst! Geniet ervan:)

      xx

  2. Lieve Maris en Sebas
    Genoten van jullie mooie belevenissen in Peru, prachtige foto’s ook. Er zit inspiratie voor mij bij om een tekening van te maken….
    Gelukkig ben je weer opgeknapt Maris en zijn jullie inmiddels alweer in Chili, veel plezier bij Moon Valley waar jullie de zonsondergang nu gaan bekijken…
    Heel veel liefs en héél dikke kus!
    Janneke en Jan

  3. Echt genoten van jullie blog en foto’s Die foto van de highlights van Frances :). Dag! Goede reis verder in goede gezondheid. Xx

  4. Ha Sebas en Mariska,

    Prachtige verhalen over Peru. Ben heeeel erg benieuwd naar het reisverslag over Macchu Picchu. Staat toch ook nog op ons verlanglijstje!

    Succes de komende periode in Santiago.

    Groeten Jolanda en Ruud

  5. Lieve Maris en Sebas,
    Wat zijn dit weer mooie verhalen! Behalve van het ziek zijn – erg vervelend. Zelf ook een keer hoogteziekte gehad en dat was zeker geen pretje. Veel plezier met reizen.
    @sebas: je hebt een baan… Wat goed zeg. Gefeliciteerd

    Veel liefs Margriet

  6. Hoi lieve Sebas en Maris.
    Uit een zonnig Espana even reageren…
    Wat een belevenissen hebben jullie weer meegemaakt. Maris ziek geweest en dat in een ander land, best wel eng…
    Maar het is gelukkig allemaal weer goed gekomen.
    Sebas heeft een baan, van de week begonnen. Gefeliciteerd…Wat zal DAT anders zijn.
    Jij, Maris gaat Spaans leren, een mooie taal. En je weet maar nooit, hoe je dat in het verdere leven nog van pas komt.
    Met Oma gaat het beter, ze is goed ziek geweest.
    Heel veel plezier nog met elkaar. Wij zullen maar zeggen, tot het volgende blog…
    Liefs van Ruud en Jacqueline.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.