‘No. Thank you!’

In het centrum van Siem Reap wordt ons elke vijf meter een tuktuk aangeboden, op het strand komen er elke vijf minuten dames langs om een pedicure aan te bieden (helaas heb ik maar een paar tenen), en in Phnom Phenn komen er talloze kinderen aan ons tafeltje om hun koopwaar aan te bieden of te bedelen. Dit resulteert in minimaal 20 keer per dag: ‘No. Thank you!’

Bedelen

Begrijpelijk is het wel, realiseren we ons omdat we de geschiedenis van Cambodja hebben ervaren in Phnom Phenn. Onze reis begint in de hoofdstad van het land, waar we de S21 gevangenis en de Killing Fields bezoeken. Na Vietnam is Cambodja even schrikken; het land is een stuk armer en wat we nog niet eerder hebben meegemaakt op onze reis, zijn de bedelende kindjes.

Op het terras in Phnom Phenn krijgen we hier voor het eerst mee te maken. Jonge kinderen die boeken, armbandjes of kleine spulletjes aanbieden. Het schrijnendste zien we ’s avonds laat op straat, waar twee jonge kinderen (3 en 5 jaar ongeveer) op een kleedje liggen met onder hun hoofdjes een knuffel, hun moeder is nergens te bekennen. Met gemengde gevoelens keren we terug naar ons hotel. Het leven hier is echt anders dan in China of in Vietnam.

Royal Palace

De volgende dag bezoeken we de het Royal Palace, dat volledig in Khmer stijl is gebouwd en werkelijk prachtig is. Vooral de donkere lucht en de gouden daken geven een erg mooi contrast. We nemen ook een kijkje op de Russische markt, waar werkelijk van alles voor heel weinig te koop is. We shoppen hier een nieuw t-shirt voor Sebas, een zakmes en fruit. ’s Avonds eten we een hapje in een van de restaurantjes aan de rivier, waarna we een Irish pub mét live muziek induiken. Het is er erg gezellig met lekkere biertjes. We raken nog aan de praat met een Amerikaans stel dat ook een wereldreis maakt. We geven hen een aantal tips over must-sees in Europa, wat ze erg leuk vinden!

S21

Voor de volgende dag boeken we een tuktuk driver, die ons naar de S21 gevangenis brengt. De martelingen die hier hebben plaatsgevonden zijn verschrikkelijk. De gevangenis zelf is een oud schoolgebouw, dat er kaal uitziet, met uitzondering van de bloedvlekken op de vloer en de muren. In het gebouw hangen talloze foto’s van omgekomen Cambodjanen, plus dat er foto’s tentoongesteld zijn waarop de martelingen te zien zijn. Met een naar gevoel lopen we de gevangenis uit.

Het is onvoorstelbaar wat er in dit land gebeurd is, van 1975 tot 1979 zijn hier meer dan drie miljoen mensen gemarteld en vermoord door de Rode Khmer, onder leiding van Pol Pot. Veelal waren dit de ‘intelligente’ mensen; iedereen die een vreemde taal sprak, een bril droeg of geen ‘werkershanden’ had, incluis de hele familie, werd opgepakt en vermoord op een van de honderden Killing Fields die het land telt.

Bezoek Killing Field

Onze volgende stop is een Killing Field nabij Phnom Phenn. We krijgen een audio tour mee en luisteren naar een stem die vertelt wat er hier gebeurd is. Bij sommige fragmenten lopen de rillingen me over de rug. Kogels waren onbetaalbaar en dus werden de Cambodjanen met martelwerktuigen vermoord en de kinderen tegen een grote boom gesmakt, alvorens ze in een massagraf belandden. Terwijl we luisteren naar de audio tour die nog veel meer gruwelijkheden vertelt, is het keihard gaan regenen. Na een tijdje voor de regen geschuild te hebben, besluiten we het er toch maar op te wagen met onze poncho aan. We lopen langs enkele massagraven, waar volgens de audiotour nog veel botten in liggen. Vele schedels zijn wel opgegraven en staan in een speciaal monument tentoongesteld. De enorme hoeveelheid duizelt me. Op het einde van de tour, hoost het, zijn wij doornat en maakt de loodgrijze lucht, deze plek nog naarder dan dat deze al is.

Na deze heftige ochtend besluiten we dat het tijd is voor een luchtig bezoek aan de markt en duiken we daarna lekker de sportschool van ons hotel in. We verwennen onszelf met een massage en een sauna, dat hebben we wel verdiend! De dag sluiten we wederom af met een biertje in een van de vele barretjes die de stad kent. Het regent die avond weer stevig door en als we terugkeren naar ons hotel, is er een aantal straten ondergelopen, waar we met de tuktuk door heen scheuren.

Strand in Sihanoukville

Na de hoofdstad nemen we de bus naar het zuiden van het land, naar Sihanoukville, een badplaatsje aan de Thaise Golf. We hebben een heerlijk hotel geboekt met zwembad, dichtbij het strand. Helaas zit het weer erg tegen, veel regen, en op dag twee worden we ziek van het eten. We hebben last van onze maag, zijn aan de race, en doen weinig. We zitten op het strand, waar we vooral heel veel ‘No. Thank you!’ roepen tegen alle pedicure dames, tegen de zonnebrillen boys en tegen de kinderen die met allerhande waar langskomen. Uiteindelijk gaat toch nog de zon schijnen, voelen we ons weer wat beter en genieten we van deze bestemming. We zwemmen heerlijk in de lauwe zee, genieten van koude drankjes en relaxen bij het zwembad.

De bus brengt ons naar Angkor Wat, in het westen van Cambodja, waar we op onze volgende blog meer over schrijven.

De foto’s:

5 comments on “‘No. Thank you!’

  1. Hoi Mariska en Sebas.
    Allereerst, wat een lief stukje van jullie voor ons in het vorige verslag van jullie…
    Het is voor ons natuurlijk best wel leuk, maar soms ook moeilijk om een mooi stukje te schrijven in jullie blog. Jullie maken zoveel verschillende dingen mee…
    Mooie momenten, voor jullie best moeilijke momenten, zoals dit laatste verslag.
    Wij lezen het en dan besef je (en natuurlijk weten wij het) dat er ook op deze wereld zoveel nare dingen gebeuren en zijn gebeurt. Maar zoals jullie schrijven, wil je het ook lezen, hoe dan ook.
    Wij hopen dat jullie nog een prachtige verdere reis gaan krijgen en kunnen alleen maar zeggen, geniet van alles. Jullie zijn nu twee maanden “pas” weg en hebben al zoveel gezien, eigenlijk kunnen jullie al “terug”. Nee hoor, niet doen (natuurlijk niet). Dit kun je maar eens in je leven meemaken…
    Lieve twee, wij blijven jullie blog lezen en genieten van jullie.
    Heel veel liefs. Ruud en Jacqueline.

  2. Lieve Maris en Sebas,
    Heel treffend hoe jullie ons een blik geven op Cambodja, de armoede in het land, de cultuur en ook de verschrikkingen die daar hebben plaatsgevonden. Door jullie verslag en de foto’s erbij voel je jezelf betrokken bij wat daar gebeurd is. Het raakt je, maar gelukkig weten jullie ook weer te genieten van de oude cultuur en de schoonheid die het land biedt. We zijn wel nieuwsgierig naar het recept van de spinnetjes, want dan kunnen we een heerlijk oosters gerechtje bereiden als jullie weer terug zijn 🙂

    Heel veel liefs,
    Jan en Janneke

  3. Zo schatjes, dit was een heftig traject dus ik zeg, op naar de wat leukere dingen des levens….
    Veel plezier op Sri Lanka enne.. Let op voor de T tijgertjes.

    Dikke kus Saske & Nicolaï

  4. Dag wereldreizigers!

    Wat een mooie en bijzondere verhalen. Jullie vergeten het nooit
    meer! Genieten & de heftige dingen wan reizen wisselen elkaar af.
    We volgen jullie via FB! Erg leuk…

    Fijne tijd nog!

    X Mirjam 🙂

  5. Hey Mirjam!
    Wat leuk dat jullie ook de blog volgen! Dank voor je lieve berichtje. We zullen deze reis zeker nooit meer vergeten! Hoe is het met jou en de kleine Isabella, hoewel ze ook alweer groot wordt zag ik op FB:) Groetjes aan EW en je ouders! xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.